Wat is Minimal Music?

Muziekstijl met veel herhaling en minimale variatie — Minimal music is een muziekstijl met veel herhaling van vaak korte muzikale frases, met subtiele variaties gedurende een lange tijd. Extreme reductie van middelen waarbij het niet draait om de melodie maar om de schoonheid van de klank zelf. Met minimale middelen probeert de componist een maximale luisterervaring bereiken. Less is more. De allerbekendste Nederlandse minimal music-maker was Simeon ten Holt. Met zijn meditatieve Canto Ostinato veroverde hij in 1979 de harten van het Nederlandse publiek. — Sorry. Eh wat hebben tape een slaapmatje en een stationspiano te maken met minimal music? Minimal music is een muziekstijl met veel herhaling van vaak korte muzikale frases, met subtiele variaties gedurende een lange tijd. Herhaling van korte muzikale frases, met variaties en dat gedurende een lange tijd. Herhaling, muzikale frases, variaties lange tijd, herhaling van korte muzikale frases met variaties, herhaling. Herhaling van korte muzikale frases, met variaties en dat gedurende een lange tijd. Herhaling, een lange tijd In de jaren zestig was er een clubje Amerikaanse componisten dat zich af ging zetten tegen de atonale en wiskundig gecomponeerde muziek die er in die tijd veel gemaakt werd. ‘Waarom moet muziek heel complex zijn?’ vroegen ze zich af. Degene die wordt aangemerkt als vader van de minimal music is La Monte Young. In 1960 komt deze dik bebaarde componist met een werk dat slechts uit twee noten bestaat. Twee noten met daarbij de aanwijzing dat ze zo lang mogelijk aangehouden moeten worden. Nou, met dit simpele idee zette hij een revolutie in gang. Extreme reductie van middelen waarbij het niet draait om de melodie, maar om de schoonheid van de klank zelf. Met minimale middelen probeert de componist een maximale luisterervaring te bereiken. Less is more. Het kan ook een zeer hypnotiserend effect hebben. Minimal music gaat dus over patronen en herhaling. Componist Terry Riley, een man met een muts en een suikerspinbaard, voegde daar nog een ingrediënt aan toe improvisatie. In 1964 kwam hij met een compositie ‘In C’, bestaande uit één bladzijde met korte motiefjes die de musici zo vaak mogen herhalen als ze zelf willen. Iedere uitvoering is daardoor anders. Steeds hoor je iets nieuws. Ook vandaag. Een andere minimal music pionier was Steve Reich. Deze componist, geen baard wel een baseball cap zat eens te experimenteren met twee geluidsbanden Allebei herhaalden ze steeds hetzelfde stukje muziek, maar de één net iets sneller dan de andere. Deze langzaam verglijdende herhaling verwerkte hij onder meer in zijn composities voor twee piano's of voor één piano en tape. Het stuk heet ‘Piano Phase’ Philip Glass, die was zelf geen fan van de term minimal music. Hij omschrijft zijn composities liever als muziek met repetitieve structuren. Daarmee creëerde hij betoverende klankpatronen, heel verstild en meditatief, zoals in Glassworks. Ja, de een noemt ‘t “niets om het lijf muziek” anderen komen met woorden als “hypnotiserend”, “spiritueel”, “nerveus”, “slaapverwekkend”. Allemaal goed. Met minimal music-componist John Adams nemen we een ‘Short ride in a fast machine’ naar Nederland. Ook hier raakte men in de ban van het minimalisme. Zo kwam Louis Andriessen in 1976 met De Staat. In dit werk past Andriessen minimal music toe door alsmaar herhalende en verschuivende ritmische en melodische patronen voor te schrijven. De spectaculaire eerste uitvoering staat in het geheugen van veel toehoorders gegrift. De allerbekendste Nederlandse minimal music-maker was Simeon ten Holt. Zijn werk bereikt steevast de top tien van de Klassieke Top 400. Met zijn meditatieve Canto Ostinato veroverde hij in 1979 de harten van het Nederlandse publiek. “Een uitvoering van Canto is meer een ritueel dan een concert” dat zei Ten Holt zelf. De musici mogen zelf weten op welke instrumenten ze spelen en zelf bepalen hoe vaak ze muzikale frases herhalen. In theorie kan een stuk dan ook eindeloos duren. Voor veel concertbezoekers kan het ook niet lang genoeg zijn en die nemen dan voor de zekerheid een eigen slaapmatje mee naar de concertzaal. Een pianist die in minimal music-land niet ongenoemd mag blijven is Jeroen van Veen. Noem een noem een minimal music-componist en Jeroen heeft alles van diegene op cd gezet. Het zijn maximale hoeveelheden cd's vol met minimale pianoklanken. Ook in de huidige tijd slaat het 'less is more'-principe goed aan. De zogenoemde neoklassieke componisten borduren voort op de minimal music-stijl en scoren op Spotify het ene na het andere luisterrecord. In onze altijd drukke en hectische tijd snakken veel mensen naar rust en luisteren bijvoorbeeld tijdens het studeren naar muziek van Einaudi, Joep Beving, DeLange en Yann Tiersen. Tiersen, je weet wel, van dat deuntje dat je altijd in een stationshal hoort. Gezien mijn minimale pianokunsten heb ik het volgens mij toch best wel, ja, tot een goed einde gebracht? Ja. Vond je dit een leuke video? Geef dan minimaal vijf sterren.