Namibië

De wereld rond — Namibië is één van de meest dunbevolkte landen ter wereld. Een groot deel van het land is onbewoonbaar, vanwege de hitte en droogte. Toch leven er veel verschillende volken samen, waaronder een grote Duitse gemeenschap. — Namibië ligt in het zuiden van Afrika, aan de Atlantische Oceaan. De hoofdstad Windhoek, ligt in het midden van het land In Namibië wonen veel verschillende volken. Elke groep heeft zijn eigen tradities en taal. In sommige gebieden kun je nog goed zien hoe de oorspronkelijke bewoners van het land hebben geleefd. Zoals de San. Zij wonen in kleine gemeenschappen en leven als jagers en verzamelaars. Tegenwoordig leven veel Namibiërs van de landbouw, of ze wonen in moderne steden. De officiële taal van het land is Engels, maar veel mensen spreken andere talen. Je kunt er Duits horen en ook Afrikaans, uit buurland Zuid-Afrika. Dat heeft Nederlandse invloeden, en daarom klinkt de naam van hoofdstad Windhoek zo bekend. Namibië is een uitgestrekt land, zo’n 20 keer Nederland. Met 2,5 miljoen inwoners is het zeer dunbevolkt. Een groot deel van het land niet geschikt is om te wonen. In het zuiden is woestijngebied, daar is het te droog en te heet. Namibië heeft één van de oudste en droogste woestijnen ter wereld: de Namib-woestijn. Overal waar je kijkt zijn rode zandduinen, rotsen en kale vlaktes. Het klimaat is droog, met weinig regen. Alleen dieren die zich goed hebben aangepast aan het weer kunnen er overleven. Dat geldt ook voor planten. Deze bomen staan in de bekende dodevlei en zijn al zo’n 900 jaar dood. Ze vergaan niet vanwege de hete en droge lucht. In het noorden van het land is het iets groener en is er ook meer water. Er zijn rivieren en savannes. Hier zijn ook veel natuurparken waar grote dieren rondlopen De toeristische sector is aan het groeien in Namibië. Mensen bezoeken het land vooral voor de natuur, en betalen vaak veel geld voor een safari. Maar het meeste geld verdient het land met mijnbouw. Al meer dan honderd jaar worden waardevolle grondstoffen zoals diamanten en uranium uit de grond gehaald om te verkopen. Alleen: veel van de winst gaat naar buitenlandse bedrijven, en niet naar de bevolking. Er is daarom nog steeds veel armoede en er zijn grote verschillen tussen rijk en arm. Vooral de oorspronkelijke bewoners van het land hebben vaak weinig. Aan het eind van de 19e eeuw is Namibië een kolonie van Duitsland. En dat land heeft veel invloed. De Duitsers nemen hun gewoonten mee en hun wetten en ze bouwen Duitse scholen en kerken. Er ontstaan heftige conflicten met de volken die al veel langer in Namibië wonen. De Duitsers vallen bewoners aan en vermoorden tienduizenden mensen. Later is Zuid-Afrika de baas in Namibië. In dat land geldt dan de apartheid. Zwarte mensen hebben veel minder rechten en worden weggehouden bij de Europeanen. Er worden sloppenwijken gebouwd, waar de oorspronkelijke bewoners in armoede moeten leven. Pas in 1990 wordt Namibië onafhankelijk. Nog steeds heeft de geschiedenis veel invloed op het straatbeeld. De sloppenwijken bestaan nog steeds en in de steden leeft een Duitse gemeenschap. De steden Windhoek en Swakopmund zien er Europees uit. Er staan gebouwen in Duitse stijl, en er hangen Duitse straatnaambordjes. Maar naast die invloeden zijn er de tradities van de lokale bevolkingsgroepen. Buiten de stad bijvoorbeeld zijn de vrouwen van het Himba-volk herkenbaar aan de rode klei op hun huid en bijzonder gevlochten haar. Ze wonen vaak in kleine dorpen en leven nog volgens oude tradities. En zo voelt iedere groep zich thuis. Namibië is een dunbevolkt en droog land met indrukwekkende landschappen en een bijzondere mix van culturen.