Wat is slagwerk?

Muziekinstrumenten die met een slagtechniek bespeeld worden — Slagwerk is onder te verdelen in melodisch en ritmisch slagwerk. Melodisch wil zeggen dat je op het instrument een specifieke toonhoogte kan spelen, zoals marimba, xylofoon, buisklokken en pauken. Onder ritmisch slagwerk vallen de instrumenten zonder een specifieke toonhoogte zoals bekkens, trommels en het drumstel of zelfs een hamer. — Wat hebben een hamer, een batterij kanonnen en een oorlog te maken met slagwerk? Onder slagwerk vallen muziekinstrumenten die door middel van een slagtechniek bespeeld worden, dus met stokken of met de handen. Je ziet de slagwerkers van een orkest altijd helemaal achteraan staan, omringd door een heel instrumentarium. Van klein bijvoorbeeld een triangel, tot aan groot, zoals pauken of buisklokken. Je moet als slagwerker goed beslagen ten ijs komen. Slagwerk is onder te verdelen in melodisch en ritmisch slagwerk. Melodisch wil zeggen dat je op het instrument een specifieke toonhoogte kan spelen, waarmee je dus écht muziek kunt maken. Maar goed, instrumenten die mee kunnen doen met de melodie of harmonie dus zoals marimba, xylofoon, buisklokken (tubular bells) en pauken. Die pauken kunnen een hoger en lager gestemd worden door het vel strakker of losser te spannen. Onder ritmisch slagwerk vallen de instrumenten zonder een specifieke toonhoogte, zoals bekkens, trommels en het drumstel. Uh, ‘t maakt voor slagwerkers veel uit welk repertoire er op het programma staat. Want is het muziek uit de vroeg klassieke periode, dan kom je bijna alleen nog maar pauken tegen. Die units werden door de componist ingezet om bepaalde passages te benadrukken of een symfonie groots te besluiten. Het zou niet al te lang dürün voor de Turken met toeters en bellen de zaak kwamen aanvullen, want het Ottomaanse Rijk kwam regelmatig ongevraagd buurten in Wenen. Via die oorlogssferen kwam de militaire muziek van het Ottomaanse leger in Europa terecht. Deze marsmuziek werd gespeeld op onder andere trommels, triangels, cimbalen, geweren, wapenstokken en een rechtse directe? Nou ja, op dat laatste oorlog slagwerk na, viel men voor de oosterse toevoegingen. Componisten imiteerden deze muziek graag in hun stukken, waardoor er een Turkse stijl ontstond. In de ouverture van Mozarts opera Die Entführung aus dem Serail uit 1782 horen we al uitgebreid Turkse percussie-instrumenten zoals grote trom, triangel, ratel en allerlei bekkens. Bij de première brak het Weense publiek de zaal af. De bezoekers vonden het geweldig. Gaandeweg kregen meer slagwerkinstrumenten een vastere rol in het orkest. Zeker in de twintigste eeuw bloeide de slagwerksectie op. Denk aan de Boléro van Ravel met die afmattende snaredrumpartij. Steeds meer instrumenten die niet direct in een andere sectie van het orkest passen, maar wel steeds vaker door componisten werden voorgeschreven, werden vaak bij het slagwerk ondergebracht. Denk aan bijzondere fluitjes, sirenes, hamers en windmachines. Tsjaikovski was er met zijn Ouverture 1812 in 1880 al vroeg bij, want hij voegde aan de slagwerksectie een heuse batterij kanonnen toe. Een ander mooi voorbeeld is de Zesde symfonie van Gustav Mahler. Bij een uitvoering daarvan werkte orkestrale achterhoede zich een slag in de rondte. Naast zes pauken, tamtam, klokken, klokkenspel, koebellen, xylofoon, triangel, tamboerijn, grote,- kleine trom, bekkens schreef Mahler ook een hamer voor. In het laatste deel komen drie hamerslagen voor, waarover Maler schreef: “kort en machtig, maar zonder resonantie en niet metalig”. Ja, bij de première in 1906 ging dat goed mis, want de hamerslagen bleken totaal onhoorbaar in het orkestgeweld. Slagwerk aan de winkel en sindsdien zijn er allerlei maatwerkoplossingen verzonnen om die Hammer een beetje cachet te geven. Thor zou er trots op zijn, zoals die dreunen tegenwoordig klinken dankzij allerlei houten stellages. En als je na dit filmpje de slag te pakken hebt, Google dan even op ‘Mahler Hammer Fail’ Om lekker te lachen. Ook zonder het orkestrale juk staan slagwerk instrumenten hun mannetje vrouwtje. In de twintigste eeuw krijgen ze steeds vaker een solorol. Bartók schreef bijvoorbeeld een sonate voor twee piano's en slagwerk en muziek voor snaarinstrumenten, slagwerk en celesta. James MacMillan schreef het slagwerkconcert ‘Veni Veni Immanuel’ voor de dove slagwerker Evelyn Glennie. Steve Reich hield ook van slagwerk. Zo schreef hij het ruim een uur durende stuk ‘Drumming’ voor maar liefst negen slagwerkers. Voor een uitvoering van ‘Clapping Music’ zijn helemaal geen instrumenten nodig want twee keer twee klappende handen vond Steve Reich voldoende. Applaus. Jongens, er gaat een telefoon. Wie is dat? Oh Jan Slagter... Sorry die moet ik even pak... Die moet ik even aannemen.