De muren van Jericho

Verhalen uit de Schatkist — Rachab woont in Jericho. In die stad wonen boeven. Het volk Israël zegt dat God wil dat ze geen boeven meer zijn. De mensen in Jericho weigeren. Dan begint het volk Israël rondjes om de stadsmuur te lopen. Op de zevende dag valt de muur om. — Er is een vrouw, Rachab. Ze woont in de stad Jericho. Daar wonen allemaal boeven. Rachab is hun vriendin. Voor haar werk krijgt ze boevengeld. Eigenlijk is Rachab daarom ook een boef. Maar, zegt Rachab, ik wil geen boef zijn. Alleen... zonder geld kan ik niet eten. Rachab voelt zich eenzaam en gevangen. Ze luistert graag naar de verhalen over God. De God van het volk Israël. Die helpt zijn volk. Toen ze gevangen zaten in Egypte zorgde Hij voor hun ontsnapping. Hij liet zelfs een zee opdrogen zodat ze weg konden rennen! Hielp God mij ook maar, denkt Rachab. Op een dag roept een van de boeven bang: Het volk Israël komt eraan! De boeven bibberen. Dat volk heeft machtige koningen verslagen. Ze klimmen op de dikke muur die helemaal om de stad heen is. Ze roepen nep-stoer: Jullie komen er toch niet in. Jullie krijgen helemaal niks. Beneden, buiten de stad roept een man terug: God wil jullie boevenbuit niet eens! God wil dat jullie stoppen met boeven-zijn! Nooit, roepen de boeven. Rachab slaapt. Opeens schrikt ze wakker. Er staan twee vreemde mannen in haar kamer! Sssst, we doen je niks. Wij zijn van het volk Israël. We komen stiekem een kijkje nemen. Verraad ons niet en als ons volk de stad binnenkomt, zullen we jou en je familie laten gaan. Er klinken zware voetstappen op de trap. Boeven! Snel, zegt Rachab. Verstop je! De deur zwaait open. Heb jij net twee mannen gezien, vraagt een boef. 'Ja,' zegt Rachab, 'die kant op.' Ze wijst verkeerd: ze helpt de mannen. De twee mannen zijn blij. Als wij de stad binnenkomen, moet je een rood touw uit je raam hangen. Dat is ons teken: dan laat iedereen je met rust. De boeven staan weer op de muur. Ze wijzen naar hun voorhoofd. Kijk nou! 't Enige wat dat gekke volk doet is rondjes lopen om de stad heen. En op toeters blazen. Beneden zegt niemand een woord. Ze lopen stil elke dag om de stad heen. Dit gaat wel zes dagen door! Ze durven niet aan te vallen, lachen de boeven. Maar de zevende dag is anders: Na het laatste rondje begint het volk ineens keihard te juichen. Eerst lachen de boeven verbaasd, maar dan.... Hee, voel jij dat ook? De muur trilt! Boem! Er vallen stenen uit de muur naar beneden! Rachab rent naar haar kamer en laat het rode touw zakken. Het juichen wordt harder. Steeds meer stenen raken los. De hele muur van Jericho valt om. Het volk Israël komt de stad binnen. Wegwezen, roepen de boeven. Als Rachab over de stenen van Jericho heen klimt, wacht daar een hele groep mensen. Bedankt voor je hulp, zeggen ze. Kom bij ons wonen. Rachab is blij dat ze geen boef meer hoeft te zijn. Nu heb ik geen muur van steen meer om me heen, maar een hele grote groep van vrienden! Hebben jullie ook vrienden? Ja? En hoe is dat, om vrienden te hebben?