Sjakie en de chocoladefabriek

Het lievelingsboek van Elias — Elias (10): ‘Toen ik dit boek las had ik zo’n zin in chocolade. Ik wilde steeds een reep pakken en opeten. Ik wou eigenlijk zelf in die chocoladefabriek zijn, en álles op eten. Maar ja Elias weet wel beter, want wat je leert uit dit boek is dat verwende kinderen ten onder gaan aan hun eigen hebberigheid. — Welkom bij de waanzinnige podcast. Ik ben Elias en dit is Sjakie en de chocoladefabriek.Waarom heb je dit boek uitgekozen? Omdat ik heel veel van chocolade hou. En uhm, ik vind dat boek heel leuk en zeker om aan te raden voor andere kinderen enzo. En zeker die film, da's ook fantastisch! Ik heb de film ook gezien, dat was gewoon een kopie. Ja, was het zoals je het had voorgesteld? Ja. Ja, alles klopte gewoon. Nou laten we even bij het begin beginnen. Wie is Sjakie omschrijven hem eens. Uh. Sjakie is een kleine jongen die met zeven familieleden in een klein hutje woont. Ze hebben wel genoeg te eten of niet? Klein beetje, maar niet zoveel zoals wij hebben. Ze verhongerden dus niet. Maar de hele familie, de twee oude grootvaders, de twee oude grootmoeders, Sjakie's vader en moeder en vooral Sjakie zelf, liepen de hele dag rond met een akelig hol gevoel in de maag. Nou kreeg Sjakie van de familie één keer per jaar een klein reepje chocolade. Daar spaarde ze het hele jaar voor. En die reep bewaarde hij alsof het een staaf goud was. De eerste dagen keek hij er alleen maar naar, maar hij raakte hem niet aan en als hij het op het laatst niet langer uit kon houden, maakte hij het papier eromheen in een hoekje een heel klein beetje los, zodat hij een klein stukje chocola zag. En dan nam hij een piep klein hapje. Net genoeg om de heerlijke smaak door zijn hele mond heen te proeven. De volgende dag knabbelde hij weer zo'n piepklein hapje. Enzovoort, enzovoort. Op die manier deed Sjaakie langer dan een maand met zijn verjaardags reepje. Maar ik heb je nog niet eens het ergste verteld over Sjakie die meer van chocola hield dan van iets anders. En dat ergste was veel erger dan repen zien in etalages of kinderen vlak voor zijn neus repen zien eten. Het was zelfs het meest tergende dat je je maar kon voorstellen. Het was dit. In de stad, vlakbij Sjakie huis stond een enorme chocoladefabriek. Stel je dat eens voor. En het was niet gewoon een grote chocoladefabriek. Nee, het was de reusachtigste en beroemdste van de hele wereld. Het was Wonka's fabriek, het eigendom van een man, Willy Wonka, die de grootste uitvinder en fabrikant van lekkers was die ooit bestaan had. En wat was het een ongelooflijk geweldige fabriek. Er stond een hoge muur omheen. En groot ijzeren hekken sloten de weg af. De schoorstenen braakte grote rookwolken uit en binnen in de fabriek hoorde je vreemde sissende geluiden. En buiten, honderden meters in het rond hing een sterke, machtige chocolade geur. Twee keer per dag naar school en terug moest Sjakie vlak langs de hekken van de fabriek lopen. En iedere keer dat hij er voorbij ging liep hij heel, heel langzaam. Hield zijn neus hoog in de lucht en ademde heel diep in om de zalige chocolade geur maar goed te ruiken. Oh, wat hield hij van die geur. En oh, wat zou hij dolgraag eens binnen in die fabriek gaan kijken. Maar dit jaar is een heel bijzonder jaar. De chocoladefabriek van Willy Wonka, waar geen mens ooit binnen is geweest, opent voor één dag haar deuren. Er zijn vijf gouden wikkels en die zitten verstopt in vijf hele gewone chocoladerepen. Over heel de landen waren chocoladerepen verstopt met uhm, vijf toegangskaartjes. En toevallig is Sjakie óók nog eens jarig. En aangezien hij elk jaar een chocoladereep krijgt, is er ook een iniemini kleine kans dat hij een gouden wikkel treft. En als hij dat vind, dan mag ze naar de chocoladefabriek daar verderop. Maar helaas. En hij had dan geen geluk gehad. Maar dan. Ja, het is echt stom toeval. Maar als Sjakie bibberend van de kou over straat loopt, het is hartje winter, dan vindt hij een munt op straat. Hij koopt er een reep van. En als hij daar midden in die winkel zijn eigen gouden wikkel ziet, blijft hij eigenlijk heel kalm. De mensen in de winkel zijn daarentegen uitzinnig. Ze willen de wikkel van hem kopen. Anderen wil hem zogenaamd helpen. Maar Sjakie blijft rustig. Hij steekt een wikkel in zijn vest en wandelt naar huis om het aan zijn familie te laten zien. Het is echt een wonder dat Sjakie de allerlaatste wikkel treft, want er zijn ook kinderen zoals Casper Slok. Die honderden chocolaatjes eet in één dag. En dan vind. Natuurlijk krijg je dan een keer een gouden wikkel. Ja, ja. Er zijn dus vijf kinderen met een gouden wikkel die de chocoladefabriek mogen bezoeken. Willy Wonka is een hele mysterieuze en eigenaardige man. Niemand kent hem echt. En wat de kinderen niet weten is dat meneer Wonka ze heeft uitgenodigd met een reden. Het hele bezoek is stiekem één grote test. Kunnen die kinderen de verleidingen van die chocoladefabriek wel weerstaan? Ja, het is eigenlijk om te smullen. Heel die chocoladefabriek is eigenlijk om te smullen. Toen ik die boek las, dan dacht ik zo van, nu heb ik echt zin in chocola. Ik pak een reep thuis. Oh, ik wou zelf in die chocoladefabriek alles opeten. En ja. Niet alleen meneer Wonka is eigenaardig. De kinderen die de fabriek mogen bezoeken hebben ook allemaal wel iets merkwaardigs. Wat er met Kasper gebeurde wil Elias heel graag vertellen. Ehm, die, die was al in een rivier van chocola gedoken. Dat vond ik het beste, best grappigste uit dat boek. Er zijn behalve Sjakie en Casper nog drie andere kinderen die het fabriek mogen bezoeken. Veroetja Peper, Joris TV. En uhm Violet Pablua Durest ofzo. Bauderet, een Franse naam. Bauderet die uhm had altijd heel veel kauwgom. Uhm, heel veel trofeeën thuis en mama ook heel, eh die verwent dat kind gewoon. En dat is wel het probleem met alle kinderen die de chocoladefabriek bezoeken. Allemaal zo mensen die uhm in gevaar raakten. Ze gaan ten onder aan hun eigen hebberigheid en verwendheid. En zou jij, als je in de chocoladefabriek was, hoe zou jij daardoorheen lopen? Gelukkig, heel gelukkig. Zou jij ook in de ellende komen, net als de alle andere kinderen? Nee, nee, nee, ik denk het niet. Ik zou naar die meneer Wonka luisteren en uhm zeggen wat hij doet. En op wie lijk jij eigenlijk uit dit boek? Dat weet ik niet zo goed. Ik denk op Sjakie. Maar dan moet ik wel blond haar hebben. Wat vind je van de schrijver Roald Dahl? Heb je meer van hem gelezen? Ja, heel veel. Ik vind hem een hele goede schrijver, omdat hij een gouden, gouden trofee heeft gewonnen bij de beste beste. En ik vind hem gewoon keigoed en beter dan de andere schrijvers. Hij schrijft met veel fantasie merk ik ook en hij is heel gelukkig als hij schrijft. Ik snap wel dat jij fan van hem bent. Ik denk dat jullie ook goede vrienden zouden zijn. Ja, ik denk dat ook. Nu leeft ie eigenlijk nog. Weet jij dat? Uhm nee, hij leeft niet meer. Ja, ik vind het ook spijtig. Tot slot wil ik het nog even hebben over de oempa loempa's. Ze komen uit loempaland en zijn de enige personen die van Willy Wonka mogen werken in Wonka's chocoladefabriek. De oempa loempa's komen in lengte ongeveer tot de knie. Ze hebben een wilde bos goud haar. In de film hebben ze groen haar en hun loon wordt uitbetaald in cacaobonen. Hun favoriete voedsel? Ja, ze zijn eigenlijk, ja, knechten van een Willy Wonka. Is dat wel van deze tijd? Uhm, nee, das van de oertijd. Ze komen van vroeger. Ja, ze komen van vroeger. En dan kan het wel. Ja. En ze vinden het leven ook gewoon één grote grap. Vind jij dat ook? Ja, ik lach ook meestal heel veel. Dit was Elias. Hij vertelde over Sjakie en de chocoladefabriek. Het is geschreven door Roald Dahl, vertaald door Harriet Freezer en de tekeningen zijn van Quinten Blake. Oh ja, en mocht je nog willen weten, het eind van Sjakie en de chocoladefabriek is echt... Heel spannend en heel leuk eigenlijk. Een echt Roald Dahl einde? Ja echt waar, zoals alle andere boeken. Trouwens Roald Dahl schreef ook een vervolg op dit boek. Het heet Sjakie en de grote glazen lift. Daar hebben wij ook een aflevering over gemaakt. Het is nummer twee punt drie. Zoek maar op. De volgende keer spreek ik Jip. Ik ben Jip en dit is het super grote boek over Herre. Het gaat over een jongen die van zijn moeder niks mag. En dan komt de nieuwe buurman. Die heet meneer Teunissen en die gaat dan met hem eigenlijk een soort van allemaal avonturen beleven. Meneer Teunissen is stiekem eigenlijk heel rijk. Hij wordt altijd tijd vervoerd door een limousine met een chauffeur en eigenlijk een butler. Uhm, hij vermomt zich de hele tijd. Wil jij meer weten over dit boek? Luister dan naar de volgende aflevering van De Waanzinnige podcast, want dan vertelt Jip je alles over dit boek. Dit is een productie van Studio Popcorn.