Schaduwkind van P.F. Thomése

Boek in beeld — Het is haast niet voor te stellen, een kindje dat kort na de geboorte doodgaat. P.F. Thomése schreef er een boekje over dat in korte schetsen vertelt wat er allemaal door zijn hoofd spookte toen het gebeurde. — Schaduwkind van P.F. Thomése. Het is haast niet voor te stellen, een kindje dat kort na de geboorte doodgaat. Haar ouders hebben negen maanden naar dat moment toegeleefd. Alles zou anders worden. En dan gebeurt het allerergste. P.F. Thomése schreef er een boekje over dat in korte schetsen vertelt wat er allemaal door zijn hoofd spookte toen het gebeurde. Je weet, je weet het. Je wil het alleen nog niet zeker weten. Als bij een brief die je niet hebt durven openmaken, schrijft-ie. In zijn verdriet gaat hij te rade bij filosofen en schrijvers. Hij probeert naar muziek te luisteren, maar alles waar hij eerst op terug kon vallen is op slag anders geworden. Alles is bevroren. Zo koud en stil wordt het. Hij en zijn vrouw rijden, om ergens aan te ontkomen of om iets terug te vinden, dagenlang richting het zuiden. Ze verbergen zich in een donker bos in de heuvels. ‘s Morgens sluipt hij het huis uit. ‘Niet veel later wachtte me op een open plek een hert. Het stond stiller dan de bomen rondom. Zijn gewei de enige takken die niet bewogen in de ademende ochtend. Ook ik probeerde, om de band niet te verbreken, op een boom te lijken. Het hert keek mij aan met bedauwde ogen en ik keek terug. ‘Vertrouw mij’, zeiden mijn ogen. ‘Mijn handen, mijn voeten, het behoort allemaal tot het bos.’ Maar het hert geloofde het niet. Het sprong onnavolgbaar terug in zijn afwezigheid, mij hier alleen achterlatend.’ Schaduwkind is een poging om het contact met de wereld terug te vinden. Als er nog iets is, dan houdt het zich op in de schaduw. Op plekken waar het licht net niet kan komen.