Kikkers op jacht

Kriebelende pootjes in de keel — Kikkers sporen hun prooi op met hun grote ogen. Ze zien alleen prooidieren, die zich bewegen. Insecten en andere dieren worden met de uitklapbare tong gepakt en zonder te kauwen ingeslikt. Sommige prooidieren hebben een waarschuwingskleur, waarmee ze aangeven dat ze oneetbaar zijn. — Een groene kikker heeft grote ogen, waar hij zijn prooi mee opspoort. Toch ziet een kikker lang niet alles. Een prooi, die stil zit, merkt hij niet op. Een krekel komt dichterbij. De kikker heeft hem gezien en hapt razendsnel toe. De buit wordt in zijn geheel doorgeslikt. De ogen draaien bij het slikken helemaal naar binnen. Zo gaat het. Let op! Bek open... tong eruit... hebbes. De vertraagde beelden laten goed zien, hoe de tong naar buiten klapt en de krekel vastgrijpt. Eerst steken de pootjes nog naar buiten. Maar tegenspartelen heeft geen zin. De krekel verdwijnt helemaal in de grote kikkerbek. Er is een spin in het water gevallen. Ze probeert zich in veiligheid te stellen, maar ze heeft pech. Een kikker heeft haar opgemerkt en slaat meteen toe. De lange spinnenpoten zijn wat lastig, maar dat duurt maar even. Sommige insecten smaken erg vies. Vaak zie je dat meteen, omdat ze opvallende waarschuwingskleuren hebben. Soms pakt een kikker zo'n insect, maar meestal laat hij het meteen weer los. Een krekel smaakt goed, ondanks de kriebelende pootjes. Kikkers eten allerlei kleine diertjes, zoals bijen, kleine kikkers, sprinkhanen, spinnen, vliegen en vlinders.