Kapen met vergunning

Kaapvaart in de 17e eeuw — De bemanning staat op het punt een schip te enteren en plunderen. Ze zijn geen piraten, want ze hebben een vergunning: een kaperbrief. Wel kapen ze alleen maar schepen van de vijand, dus van Spanje en bevriend land Portugal. Geschreven en geregisseerd door Niek Barendsen. — Zie je al iets? Nee, nog niets, kapitein. Waarschuw me als je een Spaans schip ziet. Dan roven we die leeg. Ja, we zijn bloeddorstige piraten. We roven dat schip helemaal leeg. Hee, terugkomen. Luister eens even goed. Voor de honderdste keer. We zijn géén piraten. Huh, maar we gaan toch enteren? U hebt het over plunderen. Ja, dat doen we wel, maar... Oké, dan. Enteren! Hee, terugkomen. Er is nog geen schip om te enteren. O, ja... Luister. We zijn géén piraten. Nee? Sinds wanneer niet? We zijn kapers. We hebben een vergunning om te kapen: een kaperbrief. We zijn kapers in dienst van de Nederlanden. Dus geen piraten? Nee, die hebben geen vergunning. Dat is een ongeregeld zooitje bloeddorstig tuig. Wij zijn bevoegde boeven met regels. We pakken alleen de schepen van de vijand en zijn maten. Dus Spanje en Portugal. En verder niks? Neehee... We behandelen de bemanning met respect. We varen het schip naar een neutrale haven en daar bepaalt de rechter of het wel of niet is toegestaan. Saai. Dan wordt het schip geveild en de opbrengst gedeeld met de overheid en ons. De kapitein krijgt een enkele reis naar huis. Wat slap. Daar is geen lol aan. Kapitein, ik zie een schip. Enteren! Stil. Wat voor schip? Engels. Mag niet. Hier blijven, mannen. Kapitein, ik zie nog een schip. Spaans? Portugees? Dan mogen we enteren. Frans. Jammer. Ik vind er niks meer aan. Kapitein, ik zie nog een schip. Spaans! Rustig, niets kapotmaken. Behandel iedereen met respect. Wees aardig, voeten vegen, afval scheiden en raak de vrouwen niet aan, hè? Jongens, niemand dood maken, hè? Jongens... Het zijn aardige jongens, hoor. Jongens... Niet doen. Enteren!