Hoe lijm je stukjes vlees aan elkaar?

Van stukjes restvlees tot biefstuk — Kleine stukjes vlees zijn lastig te verkopen. Maar als je ze aan elkaar plakt dan lijkt het net een echte biefstuk! Dat doen ze met zogenaamde vleeslijm. En niet alleen vlees wordt aan elkaar geplakt, het gebeurt ook bij vis. De Keuringsdienst van Waarde gaat op onderzoek uit. — Dit zijn twee biefstukken, vier schnitzels en een pak zalm voor op toast. Op het oog is er niets aparts. Maar als je goed kijkt, zie je dat ze zijn samengesteld uit stukjes vlees en vis. Niet een stuk vlees of vis dus maar meerdere deeltjes aan elkaar. Hoe zit dat? Uit een koe kan je heel wat biefstukken halen, maar er blijven altijd wat restjes over. Je kan er bijvoorbeeld tartaar van maken of wokreepjes. Maar er is nog een manier waarop je restvlees kan verkopen. Door het aan elkaar te plakken. 'Bedoeling is om de kleine stukjes biefstuk die eigenlijk wat te klein zijn, om nog gewoon als biefstuk te verkopen. Toch weer bij elkaar te brengen tot één geheel zodat je het toch weer als biefstuk kan verkopen'. Om vlees te plakken gebruik je twee stofjes uit het bloed van dieren: fibrinogeen en trombine. Dat zijn dezelfde stoffen die ervoor zorgen dat je bloed stolt als je een wondje hebt. 'En dan mag je het even door elkaar mengen'. 'Je maakt er een soort worst van'. 'Ja. Biefstukworst.' Dat noemen ze vleeslijm. En als je dat een nachtje in de koelkast doet in een rekfolie, dan is het de volgende dag een geheel geworden. Maar dan heb je ook wat: echte biefstuk. 'Je ziet het bijna niet. Hè. Het is ongelooflijk.' Op deze manier kun je bijna alles plakken: kip, rundvlees, varkensvlees. Schnitzels, carpaccio, biefstuk. Maar bijvoorbeeld ook: zalm. 'Je kunt ook vis plakken. Verschillende soorten vis kun je ook aan elkaar plakken'. Om te weten of je met een gelijmde vlees- of vispuzzel te maken hebt moet je het van heel dichtbij bekijken. 'Dan zie je de verschillende structuren van de veschillende soorten vlees. Het is niet een geheel weet je. Je blijft wel structuur zien'. Bij deze zalm bijvoorbeeld is hier duidelijk te zien dat er iets niet klopt. Maar bij een biefstuk is het voor een leek een stuk lastiger te zien. 'Eigenlijk als je nu kijkt. Qua vorm tussen die en die, is minimaal'. 'Nu weten wij welke het is, maar als je ze door elkaar doet zou je moeten zoeken om hem eruit te halen. Je zal dus voortaan naar de verpakking moeten kijken om te zien wat voor vlees of vis in de kuip hebt: geplakt of niet. 'Een plakkend landje zijn we geworden, een plakkende natie'. Ja we plakken alles aan elkaar'.