Het ontstaan en de inrichting van Nederland

Hakhoutbossen en windenergie — Door de eeuwen heen leggen boeren in Nederland dit bossen aan in de lage delen van hun land. Het hout gebruiken ze om hun huis te verwarmen en om gereedschap van te maken. Later gebruiken ze ook de wind die veel waait in ons lage land. Met windmolens kan er hout worden gezaagd, graan worden gemalen en er worden zelfs polders mee drooggelegd. — Door de eeuwen heen leggen de boeren dit soort bossen aan in de lage delen van hun land. Het hout gebruiken ze om hun huizen te verwarmen en gereedschap van te maken. Deze bossen bestaan voornamelijk uit snel groeiend hout. Eén keer in de tien jaar worden ze gekapt en daarna groeien ze gewoon weer aan. Zo zijn de boeren tot de zeventiende eeuw zelfvoorzienend in hun energiebehoefte. Daarnaast ontdekken de mensen steeds meer de voordelen van windenergie. Met dit soort poldermolens kun je namelijk het water oppompen naar hoger gelegen ringvaarten om zo het land droog te malen. Dan moet er wel wind staan natuurlijk. In de zestiende eeuw begint men op deze manier kleinere meren leeg te pompen. Maar onder leiding van Jan Adriaanszoon Leeghwater wordt in 1612 zestig vierkante kilometer grote Beemster drooggelegd. Hiervoor zijn 43 molens die op een ringdijk rond het gebied worden geplaatst een paar jaar aan het malen. Na de Beemster worden ook de Purmer, de Schermer en de Wijde Wormer drooggemalen. Zo ontstaat er genoeg land om het groeiende Amsterdam van eten te voorzien. De Beemster is op de Werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst. En de meeste molens in Noord-Holland zijn verdwenen en vervangen voor moderne gemalen. Maar een enkele heeft het overleefd en heeft zelfs nog een functie als poldermolen. Zoals deze hier, die helpt om de Wijde Wormer droog te houden.