Een krans voor homoseksuele oorlogsslachtoffers

Aandacht voor de onderdrukking van homo’s — Op 4 mei 1970 proberen twee homo’s een krans te leggen tijdens Nationale Dodenherdenking op de Dam, om de homoseksuele slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog te herdenken. Ze worden opgepakt, maar een jaar later mag er wel een krans worden gelegd. En jaren later komt er een speciaal homomonument in Amsterdam. Geschreven en geregisseerd door Niek Barendsen. — Hai, wij zijn Enno en Ad en wij staan hier op 4 mei op de Dam. En wij gaan een krans leggen op dodenherdenking. Hier liggen kransen voor de verzetshelden, de Joden, de Sinti en Roma. Helemaal terecht natuurlijk, maar niet voor ons, de homoseksuelen. Harder. De homoseksuelen. Terwijl er zoveel homoseksuelen zijn vervolgd of vermoord door de nazi's. En daarom leggen wij hier de krans. Pak die krans maar kijk uit. Kijk zelf uit Enno. He, waar zijn we mee bezig? Dag agent, wij gaan een krans leggen. Ja voor de homoseksuelen in 40-45. Voor homofielen? Ben je gek geworden? Ja je moet je schamen. Nou, mee naar het bureau. Op welke grond? Maar morgen gaan we wel demonstreren voor een homomonument. En dat komt er. Voor gelijke rechten, voor het homohuwelijk. Twee mannen die trouwen? Je bent niet goed wijs. Blijf van die krans af! Nee, je mag mij in de cel kiepen maar die krans laat je los. Heel goed Enno. Kom nichten, meekomen! Op dodenherdenking! Heb je geen respect?