De donkere kamer van Damokles van Willem Frederik Hermans

Boek in beeld — De donkere kamer van Damokles gaat over Henri Osewoudt. In de Tweede Wereldoorlog maakt hij kennis met Dorbeck, een verzetsman die als twee druppels water op hem lijkt. Dorbeck geeft Osewoudt opdrachten, die hij uitvoert, zoals het plegen van een moord. Het is een boek dat ontregelt vanaf de eerste bladzijde en waarin je steeds meer de weg kwijtraakt tussen waarheid en leugen. — De donkere kamer van Damokles van Willem Frederik Hermans. Henri Osewoudt is vijftien als hij ineens bij zijn oom en tante komt te wonen nadat zijn moeder zijn vader heeft vermoord. Hij belandt dezelfde avond bij zijn lelijke nicht Ria in bed. Een paar jaar later trouwen ze. Het is 1939. Al snel breekt de oorlog uit. Hij maakt kennis met een verzetsman die Dorbeck heet en als twee druppels water op hem lijkt. In diens opdracht gaat Henri naar Haarlem om mee te helpen met een moord. ‘U moet de groeten hebben van tante Amalia,’ en meteen werd er geschoten. Osewoudt zag niets meer. Hij had zijn rechterhand in de opgerolde handdoek gestoken die hij met de linkerhand voor zijn borst hield als een polsmof. Door de handdoek heen schoot hij driemaal op de man met het rode hoofd die naast hem stond. De man sperde zijn mond open of hij wilde braken, strekte zijn armen uit naar Osewoudts schouders maar greep mis en viel op de grond. Hij holde naar het plein terug, matigde zijn gang en liep in kalm tempo naar het Sportfondsenbad. Osewoudt pleegt daarna nog een moord. Hij wordt gevangengenomen, komt weer vrij. Voortdurend weet hij niet wat de bedoeling is van de taken die hij uitvoert. Hij heeft het idee dat hij actief meedoet in het verzet. Hij weet nooit of hij mensen echt kan vertrouwen. Iedereen ziet hem als een leugenaar en een verrader terwijl hij toch heus denkt het goede te doen. De donkere kamer van Damokles is een beklemmend boek dat ontregelt vanaf de eerste bladzijde en waarin je steeds meer de weg kwijtraakt tussen de waarheid en de leugen.