Boze spoken

Liedje uit Sesamstraat — Ieniemienie heeft last van spoken op haar kamer. Ze zijn boos omdat Ienie helemaal niet bang voor ze is! — Alle spoken in mijn kamer zijn ontzettend boos op mij Ze willen dat ik bang ben maar ik ben alleen maar blij Ze roepen boe! de hele nacht, en soms ook overdag Ze worden almaar bozer omdat ik alleen maar lach Hoe wild, hoe wit, hoe eng ze ook zijn, Geen enkel spook, hoe griezelig ook, krijgt deze dame klein Als ik ga slapen roep ik, he, daar zijn mijn schatjes weer Kom maar fijn bij mij in bed, gezellig naast mijn beer Dan doen we nog een spelletje, ik zie wat jij niet ziet Het is wit, het ligt bij mij op bed, nee jullie zijn het niet Hoe wild, hoe wit, hoe eng ze ook zijn, Geen enkel spook, hoe griezelig ook, krijgt deze dame klein Laatst hoorde ik twee spoken overleggen op de gang Wat doen wij fout, waarom is deze dame nou nooit bang? We jagen en we gillen, en we roepen keihard boe! Maar in plaats van flink te rillen lacht dat meisje ons steeds toe Hoe wild, hoe wit, hoe eng ze ook zijn, Geen enkel spook, hoe griezelig ook, krijgt deze dame klein En op een avond zijn de spoken zomaar weggegaan Er lag nog wel een brief: het lijkt wel of wij niet bestaan Jij bent veel te stoer voor ons, we krijgen jou niet klein We komen pas terug als jij belooft om bang te zijn Jammer dan, jammer dan, da’s deze dame niet van plan Dus dikke vette pech Mijn leven lang ben ik niet bang dus blijf maar lekker, blijf maar lekker, blijf maar lekker weg!