Maleise beren zijn dol op honing

Hoe worden beren gevoerd? — De Maleise beren, die ook wel honingberen worden genoemd, hebben een sterk reukvermogen en ze ruiken van een afstand al waar ze hun maaltijd moeten zoeken. In de dierentuin eten ze dan ook graag honing, vandaar de bijnaam honingberen. Met hun lange tong likken ze de honing van de bomen op. — De maleise, beren, die ook al honingbeer worden genoemd, omdat ze dat heel graag eten. En het incidenteel ook gevoerd krijgen in het dierenpark. De beren zien er op het 1e oog aardig uit. Maar ze zijn levensgevaarlijk. Ze zijn heel vindingrijk, maar vooral ook heel sterk. Die steen die dat dier omduwt die steen weegt zo'n zo'n 60, 70 kilo dus daarmee kun je zien hoe sterk zo'n dier is. Ook in het binnenverblijf hebben de krachtige beren hun sporen achtergelaten. Ze hebben dit gewoon echt helemaal bij elkaar gebeten en ik heb daar een plaatje opgemaakt omdat ze dat al zo ver door hebben geweten dat helemaal stuk was. Het beren verblijf is beer-proof gemaakt met behulp van de hekken en stroomdraden. Om verder te voorkomen dat deze oersterke beer uitbreken liggen onder het verblijf ijzeren matten. Als ze te diep graven en komen ze op zo'n mat terecht en dat houdt de beren binnen. Dat is een hele slimme dieren. Wij moeten er ook alles aan doen om die sloten goed te beveiligen. Extra maatregelen nemen om om de dieren binnen te houden als wij ze binnen willen hebben. En als de beren binnen zijn, dan kan verzorger Theo veilig met de honing naar buiten. Ik gooi nu wat honing op de bomen, die beesten kunnen enorm goed klimmen. IN de natuur pakken ze de bijennesten. Als ze maar even het idee hebben dat ergens een nest is dan doen ze alle moeite om bij dat nest te komen. Het dierenpark in Arnhem het natuurlijke gedrag van de beren zoveel mogelijk te stimuleren en daarom heeft verzorger Theo de honing op de boomstammen gesmeerd. Maleise beren hebben een sterk reukvermogen en ze ruiken van een afstand al waar ze de honing moeten zoeken. En als die eenmaal gevonden is hebben ze geen enkel probleem om de buit naar binnen te werken. Ze hebben de tong van 30 centimeter, 40 centimeter lang en likken dan de honing eruit. Het geluid dat je hoort dat doen ze om te zeggen van eigenlijk wil ik die honing hebben. Het is een beetje een beetje machogedrag van kon ga eens aan de kant. Dat is mijn honing. Verder wordt er niet gevochten. Dus het is echt alleen een beetje elkaar afbluffen.